Etappe 25: Wielertaal en Hee, geef mij eens zo’n lintje.

De wielrennerij heeft zo z’n eigen jargon, een negen man sterk veld of meute, een neo-veteraan, een vlakke etappe, met gerepareerde flappers rijden, al snel een lekke ketting hebben, lucht pompen, een lege musette, chas a la canette in Boven-Leeuwen en een wat minder bekende, de rit uitpoetsen (húh?), maar mogelijk is deze laatste een Wannabee. Tot zover de opgedane indrukken van de 25ste etappe door uw reporter. Deze koos ervoor en om in wielertermen te blijven, te vluchten om zo te voorkomen dat er gratis fietsertjes van hem zouden worden afgenomen en hem daarmee te declasseren in het gratis fietsertjes klassement. Hoe het verder is afgelopen met het peloton tijdens of na de revitalisering is vooralsnog onbekend. Ik neem aan dat er een lied gezongen is voor de jarige in huize Van Den Heuvel, mede als dank voor de goed gevulde musette. Mogelijk heeft Sjaak nog renners afgeschminkt voor het vervolg van de etappe, waardoor ze er toch nog door heen kwamen. Misschien heeft dit alles toch niet kunnen voorkomen dat er toch nog renners er door heen kwamen te zitten en met afgesneden benen verder moesten. Mogelijk heeft het peloton een wind luwe route kunnen vinden en zijn ze in cadans naar Wijchen gereden of was het “de dood of de gladiolen”, een waaier trekken, werd er een Ekimov-aktie geplaatst waardoor het peloton als kieken werd achter gelaten of werd de zondagse etappe beslist met een rotspurt. Hoe het ook zei, alle renners hebben weer een gratis fietsertje verdiend.Dat brengt ons tot het volgende.logo-fietser Lees verder

Etappe 24: Ik zeg nog Hee! en Hup Spurter Hup!

Voor Spurters valt zo’n zondagochtend met regen nog helemaal niet mee.

etappe24_buienGelukkig is er nog ander wielrenvermaak te vinden.

Het is natuurlijk ook een mooie gelegenheid om de statistieken er eens bij te pakken. etappe24Alhoewel de contouren zich lijken af te tekenen, de finish van de Spurt is nog ver weg, maar mochten de koplopers vanaf nu besluiten de fiets op zondagmorgen aan de wilgen te hangen om taarten te gaan bakken, dan is het voor 5 Spurters toch nog onmogelijk om de koppositie over te nemen. Dit houdt echter niet in dat de strijd om de Rode Lantaarn al gestreden is. Al met al blijft het voor de Spurters zaak om alert te blijven om hun positie in het klassement of vast te houden of te verbeteren. Hup Spurter Hup!.

Danny

red Update van de statistieken

etappe24_fietsertjes etappe24_stats

Etappe 23: 33ste LBL Ardennen Classic 167 km

Om herkenning in het Spurterpeloton te voorkomen zijn de namen van de leden enigszins veranderd.

Om kwart over 5 ‘s morgens vertrokken een vijftal Spurters vanuit Wijchen naar Luik. Van de partij waren toppers Bauke Mollema, Chris Froome, Vincenzo Nibali, Iris Slappendel en Joop Zoetemelk. In Luik sloot zich Monique Knol nog aan. Voor Joop was het al heel wat jaartjes geleden dat hij had deelgenomen aan LBL. Om 3 uur ‘smorgens vertrekken vanuit Wijchen gingen we vaak voor de langste afstand. Dat waren nog eens tijden! Maar, Joop is inmiddels op leeftijd en de kortere afstand kon hem ook wel bekoren (167 km).

Rond half negen waren de rituelen eindelijk voorbij en konden we van start vanaf de
Country hall. LBL Ardennen Classic 08-08-2015 001Zoals het hoort lieten de mannen de dames voorgaan, tot aan een rotonde waar Iris en Monique de rotonde aan de linkerzijde wilde passeren. Dames het is geen wedstrijd!! Vincenzo, Bauke, Chris en Joop namen daarom maar de taak op zich om alles in goede banen te lijden. Vanaf de start hadden we het gevoel dat alles vanzelf ging totdat we na 35 km de Col LBL Ardennen Classic 08-08-2015 002de Chambralles (max 20% en gem. 8,2% lengte 1,9 km) voor onze wielen kregen. Iris en Joop werden bij het kruispunt tegengehouden door de organisatie, veiligheid voor alles. Inhalen op zo’n klim was voor ons geen optie, gewoon eigen tempo rijden, bovenop werd toch wel gewacht.LBL Ardennen Classic 08-08-2015 005
15 km verderop hadden we onze eerste stempel en tevens rustpauze (Champ de Harre), hier kwamen we later zelfs voor de tweede keer stempelen.

LBL Ardennen Classic 08-08-2015 007

Voor Chris betekende dit wegens materiaalpech het einde van de tocht, jammer want Chris reed overal wel erg soepeltjes naar boven. LBL Ardennen Classic 08-08-2015 003
Chris zou verder de kortste route naar Luik nemen terwijl wij op weg gingen naar de volgende stempelpost op 89 km (Samree). Op km 107 kregen we de Col du Rideux (max 12% en gem. 6,9% lengte 2,2 km) voorgeschoteld die er ook wel mocht zijn. Dit was slechts een opwarmertje voor de Col de la Roche a Frene op 114 km (max 15% gem. 9,0% lengte 2 km) waar ook nog een tijdwaarneming van de klim plaatsvond. Hier ontstond een klein duel. Nu Chris er niet meer was zag Vincenzo zijn kans, maar kwam er al snel achter dat de vorm er even niet was. Bauke en Joop namen de koppositie over gevolgd Monique en Iris op respectabele afstand. Joop, bekend als wieltjesplakker, hield knap stand bij Bauke en kon in het tweede gedeelte van de klim het kopwerk zelfs overnemen. Inmiddels was ook het zonnetje gaan schijnen en zag Joop in zijn ooghoeken wonderwel de schaduw van Bauke langzaam verdwijnen. Die zat in de pocket voor Joop! Achtereenvolgens kwamen Vincenzo en Monique ook binnen. Hier werd ook duidelijk dat Iris vandaag een slechte dag had.

LBL Ardennen Classic 08-08-2015 010LBL Ardennen Classic 08-08-2015 009Na de stempelpost van Champ de Harre gingen we op weg naar de Redoute. Grotendeels afdalen na de voorbije klimmen is heerlijk. Vooral toen ik het bordje Stockeu zag. Dit ging makkelijker dan andersom! Ondanks nog enkele klimmetjes tussendoor waren we zeer snel bij de stempelpost van de Redoute. Alleen Iris liet nogal lang op zich wachten totdat we een telefoontje kregen. Ze besloot vanwege lichamelijke klachten niet meer verder te fietsen. Na onderling overleg besloot ook Monique dat ze bij Iris zou blijven. Wel jammer, want ze ging steeds beter rijden. Allebei zouden ze door Chris worden opgehaald die inmiddels veilig in Luik was aangekomen.

Daar stonden we dan met z’n drieën voor de Redoute. Weer die competitiestrijd, alleen in een andere volgorde.

redoute1

Vincenzo had zijn goede benen teruggevonden en snelde als eerste over het tweede matje boven op de Redoute. Bauke en Joop vochten het wat closer met elkaar uit, Waarbij de steilste stukken duidelijk voor Bauke waren. Eind goed al goed, hiermee werd maar weer eens duidelijk dat we vandaag aan elkaar gewaagd waren. Na de Redoute ging het op en af totdat Bauke wel erg ver achterop raakte. Eventjes gewacht en toen bleek al snel dat ook Bauke met materiaalpech had te kampen. Het probleem kon niet opgelost worden en Bauke besloot om de kortste weg naar Luik te nemen. Later zou Bauke ook gewoon door ons opgehaald worden (lang leve de telefoon).

Het geheel begon een beetje op het verhaal van de 10 kleine negertjes te lijken. Alleen waren wij, Vincenzo en Joop, nog met zijn tweeën. De beentjes begonnen bij ons wel zo langzamerhand vol te lopen. De laatste Col de la Rouge Flacons (Max 16% gem. 9,8 lengte 1,5 km ging bij ons beiden dan ook zeer moeizaam. Gelukkig komt aan alles een eind en na dik 170 km kwamen we eindelijk weer bij de start/finish, Country hall in Luik.

Joop, Vicenzo, Bauke, Chris, Iris en Monique roepen nu al, TOT ……………!!

Gefietst 06.45 uur  Afstand 170 km  Gem. 25,1  Calorieën 2588  Hoogte 2881 meter  Temp. 13 – 33 graden

 

Etappe 22: Nieuwigheden bij de Spurt

Met een gerust hart kan ik schrijven dat we afgelopen zondag met 10 man aan de start stonden,want een vrouw was er deze keer niet bij. Wederom een omgekeerde route en wederom een training voor de klimbenen.etappe22 Lees verder

Etappe 21: Gemiste kansen

De Spurt is beduusd ! Maar liefst 12 echte Spurters en 1 ex stonden klaar om de 21ste etappe te gaan rijden.  Ja, je leest het goed, 12 van de 16 Spurters die op de ledenlijst staan waren aanwezig. Het is dus handiger en sneller om diegenen die er niet waren even onder de aandacht te brengen dan het wel en wee van alle wel aan de start verschenen renners te bespreken. Erwin was er bijvoorbeeld niet. Ik hoop voor hem dat hij niet denkt de bolletjes trui van de Spurt te kunnen veroveren door op eigen gelegenheid hoogtemeters te maken met het fietsen van bergen in Frankrijk, want zo werkt dat niet bij de Spurt. De twee H’s (zouden ze bang voor ons zijn ?) Han en Henk waren er ook niet, maar waar zijn ze dan wel en zijn ze nog wel Spurters ? Blijft er nog één Spurter over, Marcel. Maar Marcel was er wel. We kwamen hem tegen in vol Spurters ornaat en hij had alleen maar even z’n stuur om hoeven gooien om met z’n geliefde fietsvrienden nog een gezellig eindje op te fietsen. Echter, hij week niet van z’n lijn af wat op zich een gewaardeerde eigenschap is binnen het peloton. Het blijft enigszins speculeren wat de reden hiervoor is, mogelijk een oude fiets die de bocht niet meer zo makkelijk om wil of een acute reuma aanval in beide armen, geen zin in een praatje 😉 en ik zie ook niet in wat de Vierdaagse ermee te maken zou kunnen hebben, want die was vrijdags al afgelopen. Hij had er toch een gratis fietsertje mee verdiend kunnen hebben én een gratis bakje koffie met net zoveel taart als hij hebben wilde (de Spurt weet niet precies welke taart hij het lekkerst vind maar die was het). Die koffie dat gold trouwens voor alle Spurters die er niet waren, want onze Robért trakteerde. Aardige vent, want jarig is hij al lang geweest. Iets met de Bouwvak misschien ? Het gerucht gaat dat hij getrakteerd schijnt te hebben zonder een cent op zak, maar zoals wel vaker in de bouw, het bleef allemaal een beetje vaag. Lees verder