Etappe 5: Tips and Tricks

Om maar eens met de deur in huis te vallen. CyleTeam Wijchen bestond deze zondag uit een:

  1. een A-groep
  2. een B-groep
  3. een C-groep
  4. een A-groep, een B-groep en een C-groep

Behalve de laatste zijn eigenlijk alle antwoorden goed want de opkomst was bedroevend laag en de CycleTeamers zijn geen lid van een club geworden om in hun eentje een groep te vormen toch ? Nu was het wel zo dat de fruittelers van Maas en Waal de nacht hadden doorgehaald om vorstschade aan de fruitbomen te voorkomen.

Misschien een nachtrit inplannen ?

Misschien waren er renners die de schaatsen uit het vet hadden gehaald, of aan het overwinteren waren geslagen in het zonnige zuiden of gewoon in bed zijn blijven liggen. Hoe het ook zij, de wel aanwezige CycleTeamers hadden zich goed aangekleed en waren er klaar voor. Over de heenreis naar Rossum, stervenskoud maar met de wind een beetje in de rug, is niet zo heel veel te vermelden. Dat geeft de mogelijkheid tot het volgende. Zo aan het begin van het seizoen is deze plek misschien ook geschikt om wielrentips uit het peloton door te geven. Alle renners maar met name de jongste aanwinsten, kunnen hier dan hun voordeel mee doen gedurende het seizoen. Bijvoorbeeld, waar moet je rijden wanneer je de wind tegen hebt en je de mede renners uit de wind wil houden, welke (sport)drank is het minst vies, het goed afstellen van de achter derailleur zodat je alle versnellingen tot je beschikking hebt en hier aangekoppeld de ideale kettinglijn, Er zijn namelijk CycleTeamers met een voorkeur voor klein, klein voor en klein achter. Groot voor en groot achter heb ikzelf nog niet gezien maar is natuurlijk ook een optie. Ik heb het nog even opgezocht en volgens mij geldt het uitgelegde principe ook voor Pinarello’s.

De eerste tip uit het peloton komt van Frans. Wanneer je er een hekel aan hebt om op kop van het peloton te moeten rijden vraag je gewoon of je broer een keer meerijdt. Dan kun je zelf een beetje achteraan blijven hangen en niemand die het in de gaten geeft. Lijkt mij een prima tip.

We naderen de pauze plaats maar er is nog ruimte voor een tweede vraag.

Wanneer tijdens de pauze twee renners op zich laten wachten hoewel de geserveerde koffie uitstekend is, komt dit door:

  1. Ze waren met z’n tweeën van de weg geraakt en in de sloot terecht gekomen en even terug naar huis gereden om zich om te kleden
  2. Ze hadden de fietsen per ongeluk aan elkaar vastgezet
  3. Er stonden twee bevallige wielrensters lang de kant weg die ook nog nooit van de ideale kettinglijn hadden gehoord.

Voor het juiste antwoord verwijs ik graag naar de jury leden Eric en Theo.

De terugweg verliep mogelijk iets warmer maar wel met wind tegen. Nog even terugkomend op de tip van Frans, op sommige stukken waar mijn hartslag al ver over het omslagpunt lag was er bij zijn broer Benedict voor het eerst een klein hijgje te horen. Frans maar eens vragen of z’n broer wat trainingstips heeft voor ons. Hiermee komt ik ook weer terug bij de vraag aan het begin van dit stukje, met z’n allen hadden de CycleTeamers toch nog een gemiddelde van 30.3 km/uur neergezet over ruim 80 km. Welke groep doet dat na.

Een hele mooie snelheidsmeter

Volgende week is het Pasen. Dan kan het gemis aan trainingskilometers weer enigszins goed gemaakt worden door op beide dagen met de CycleTeamers te gaan fietsen.

Tot volgende week met weer nieuwe avonturen van CycleTeamWijchen

Etappe 4: De wet van Murphy

Ik heb het nog eens opgezocht, alweer 10 jaar geleden heb ik mij een nieuwe racer aangeschaft. Ach, wat gaat de tijd toch snel. Nu zijn wij wielrenners zijn nogal voorzichtig met onze karretjes, maar hoeveel zou die nog na al die jaren van avonturen met CycleTeamWijchen nog waard zijn ? Ook dat heb ik nog even opgezocht. De fiets is via de NTFU verzekerd en wat blijkt, ieder jaar wordt de fiets 10% van de aanschafwaarde minder waard. Zo ervaren wij dat natuurlijk helemaal niet want fietsen is emotie, maar voor een 10 jaar oude fiets kom ik dan op nul euro uit, ai ! Maar nu komt het, waarom zou je dan in vredesnaam je fiets nog ergens op slot laten zetten om een bakkie te doen ?  Dat is toch vragen om moeilijkheden. Kennen we nog de wet van Murphy . Treedt automatisch in. Ellende, misère en narigheid zullen je part zijn. Maar laten we nog even terug gaan naar het begin. Het was een prachtige dag om met een paar fietsvrienden een rondje te gaan fietsen. ’s Morgens in 3 groepen vertrokken vanaf de Arcus, een groep snelle en minder snelle rijders (AB), een paar minuten langzamer rijdende rijders (C) en nog een extra groepje die ik voor het gemak extra groepje zal blijven noemen. Het leuke van een fietsclub is toch wel dat op de fiets geld, status en macht niet meer tellen, maar dat alleen het fietsen telt (behalve dan als je club sponsort natuurlijk). Daarmee probeer je dan jezelf te onderscheiden van de rest. Bijvoorbeeld door de sprint te winnen of als eerste boven te zijn op de Grebbenberg.

de enige heuvel in de tocht

Of door een hoog gemiddelde snelheid te rijden of door de lengte van de te fietsen afstand. Of door het fietsen van voorjaarsklassiekers als De Ronde van Vlaanderen.

De Ronde fietsen … of was het lopen ?

Maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Neem nou dat extra groepje. Door de 125 km BikeLifeHeuvelenTocht af te leggen in 8 uur kwamen zij toch mooi aan een gemiddelde snelheid van 15.6 km/uur, een record voor CycleTeamWijchen én alle andere tourclubs van Nederland. En dan achteraf doodleuk vermelden dat ze erg hard kunnen fietsen. Jammer dat we er niet bij waren, maar gelukkig hebben we binnenkort de foto’s nog (NTFU Fietssport magazine).

De heenweg van de geplande rit verliep voorspoedig en grotendeels volgens de woon werk route van 2 gerespecteerde CycleTeam leden via Ewijk, Heteren en Wageningen naar Rhenen, het dorp van de panda’s en de koffie. AB had nog maar net koffie besteld of C was er al. AB is het natuurlijk wel aan zijn stand verplicht om eerder dan C weer te vertrekken, maar ja, Murphy stak daar een stokje voor. Die twee racefietsen bleven als een siamese tweeling veilig op slot staan. In de tussentijd kon C er mooi vandoor gaan, eventjes dan. Je moet namelijk weten dat asfalt-Tinus ook mee fietst in C en het was toch alweer lang geleden dat hij z’n naam eer aan had gedaan. Dus al snel meldde de renner met bloedend gelaat zich weer bij het wielercafé en waar is de team arts als je hem nodig hebt ?. Dan maar met wat tissues aan de gang. Zo waren er dus 3 renners die het fietsseizoen rustig opstarten door halverwege de tocht een auto te laten komen op hun op te halen en weer naar huis te laten brengen. Met deze auto maar dan met een fietsendrager werden de renners opgehaald.

elektrische fiets ?

Of een van deze,

Geen fietsendrager nodig


In voormalige van den Heuvel clubkleuren

Maar ik ben niet helemaal zeker want er kwamen zoveel wagens voorbij daar in Rhenen dat het me duizelde.

Met dank aan privéchauffeur Ellen en het niet-meegenomen-op-de-tocht-maar-gewoon-thuis-laten-liggen fietssleuteltje waren de 3 Cycle Teamers weer op tijd thuis voor De Ronde van Vlaanderen en voor een bezoek aan het ziekenhuis voor een paar hechtingen. Geen nieuws is goed nieuws dus naar alle waarschijnlijkheid zijn AB en C met de broodnodige fietskilometers in de benen ook weer veilig thuis gekomen en a.s. zondag weer van de partij voor nieuwe avonturen met CycleTeam Wijchen.

Posbankroute

Zondag 4 augustus reden we de Posbankroute, waarbij ikzelf (Michiel) voor het eerst meereed met de club. Onderstaand de foto’s en mijn Strava gegevens. Het enige wat dus mist in die route is de extra afdaling en klim die gemaakt is toen ik zat uit te puffen bij het Posbank Paviljoen, en natuurlijk de eindsprint over de brug bij Ewijk.

Persoonlijke noot: ik vond het erg gezellig en ga graag vaker mee. Ondanks dat ik echt op was aan het eind van de rit, denk ik dat het goed is af en toe nieuwe grenzen op te zoeken, dan ga je vanzelf vooruit. Bedankt voor jullie tips en ik hoop dat jullie niet te veel hebben hoeven wachten, bovenaan de klimmetjes 🙂